از سفیدی آرد تا سیاهی زغال
گذر عمر
پیش روزایی که زود میاد و میره
حالا که رفتن دارم میفهمم
که حقه واسشون گریم بگیره
یه جوری دلم هنوز هواشو داره
به یادشون چشام بارون میباره
چه روزای خوب و چه بد که رفتن
به یادشون هستم تا روز خفتن
به یاد نوروز و هفت سین و سبزه
که با یاد خوبش دلم می لرزه
به یاد ماه مهر و درس ودفتر
که هر روزش بود از دیگری بهتر
هر آنچه دیدی از چرخ زمونه
دل آزرده مشو چون نمی مونه
روزبه اخوان فر
۱۸/۱/۱۳۸۷